Raport PwC: sektor państwowy i prywatny muszą współpracować

15 Lutego 2017, 16:15

Rekomendowane trendy w polskiej ochronie zdrowia, po raz kolejny, zebrała firma konsultingowo-doradcza PwC. Na pierwszym miejscu wymieniona została reforma systemu, gdzie pojawia się, nie tyle trend, co „wróg nr 1” – niedobór finansów. Samo jednak zwiększenie finansowanie, paradoksalnie, nie jest rozwiązaniem. Dlaczego?

 

Zdaniem autorów raportu „Trendy w polskiej ochronie zdrowia 2017” samo zwiększanie nakładów, to jedynie narzędzie, natomiast wymagane są przy tym czynniki, które pozwolą ten system naprawić.

1.     Najpierw analiza, później reforma

Przy zwiększaniu finansowania najważniejszymi czynnikami są wzrost efektywności gospodarowania środkami, identyfikacja obszarów wymagających inwestycji i rozwoju i zrównoważenie stale rosnących oczekiwań pacjentów. Do tego jeszcze należy dodać ocenę zdolności finansowych płatnika. Raport zaleca, by działania reformatorskie były poprzedzone rzetelną analizą istniejącego stanu rzeczy, co pozwoli na wypracowanie strategii do wprowadzania zmian. Przy tym reforma powinna być kompleksowa i objąć wszystkie elementy ochrony zdrowia, począwszy od POZ, poprzez AOS, szpitale, diagnostykę, opiekę długoterminową, aż po leczenie sanatoryjne i rehabilitację. Poszczególne elementy systemu muszą być zintegrowane i ściśle ze sobą współpracować. Aby system stał się stabilny, należy zadbać o finansowanie i jego wzrost. Należy zatem przeanalizować wszystkie obecne źródła finansowania i znaleźć nowe, alternatywne, które można będzie wykorzystać w już zreformowanym systemie.

2.     Konieczne są zmiany w infrastrukturze

Obecnie infrastruktura w ochronie zdrowia dzieli się na dwa typy: dzienną, do której zaliczamy POZ, AOS, diagnostykę i rehabilitację oraz stacjonarną, czyli szpitale, sanatoria i domy opieki zdrowotnej. Opieka dzienna od dawna już ewoluuje, natomiast stacjonarna wymaga znacznej reorganizacji. W Polsce działa ok. 800 szpitali oraz ok. 220 tys. łóżek szpitalnych, co daje 6 łóżek szpitalnych na tysiąc mieszkańców – czytamy w raporcie. Jest to jeden z najwyższych wskaźników w Europie. I tutaj reorganizacja jest niezbędna, a uzasadniona demografią, procedurami leczenia i koniecznością inwestycji. W wielu przypadkach reorganizacja może prowadzić do zmiany przeznaczenia niektórych oddziałów, a nawet profilu całego szpitala, a zdaniem PwC wygrają te jednostki, które przekonają płatnika do zmiany obecnego kontraktu na taki, można będzie bardziej efektywnie wykorzystać. Podobnie w przypadku pozostałych elementów opieki stacjonarnej. Dobrym sygnałem do realizacji tych potrzeb są mapy zdrowotne. Pomimo tego, że część jednostek zostanie zamkniętych, a inne zmienią profil, system ogólnie na tym ma skorzystać.

3.     Rosną koszty ochrony zdrowia

Koszty ochrony zdrowia będą rosły nieproporcjonalnie do wzrostu nakładów na nią. Koszty działania podmiotów leczniczych, to koszty personelu, usług zewnętrznych, materiałów, amortyzacji infrastruktury, zarządzania i administracji. Do tego dochodzą jeszcze inne, a wśród nich koszty obsługi zadłużenia. Najbardziej rosną koszty wynagrodzeń. Potrzeba zmian nie dotyczy tylko chęci obniżenia kosztów, ale przede wszystkim lepszego wykorzystania zasobów, których w Polsce zaczyna brakować.

4.     Zwiększenie roli danych

Polska musi się dostosować do tego trendu i zacząć wdrażać „mechanizmy umożliwiające jak najdokładniejsze planowanie na poziomie każdej jednostki, a następnie wynagradzanie najlepszych podmiotów. Także należy wypracować takie mechanizmy, które zmobilizują jednostki słabsze. Należy premiować dobre praktyki za pomocą tzw. Wskaźnika Ogólnej Sprawności (WOS). I im wyższy ten wskaźnik, tym podmioty otrzymywałyby wyższe finansowanie. I analogicznie programy wsparcia dla słabszych.

5.     Nowe technologie, to recepta na problemy

Dostęp do najnowszych technologii, to recepta na problemy takiego kraju jak Polska, gdzie brakuje dostatecznego finansowania i występują braki w infrastrukturze, to przede wszystkim szansa dla pacjentów. Pierwsze, to telemedycyna, która nie wymaga dodatkowych nakładów, a tylko przekserowania obecnego finansowania na tańsze i efektywniejsze rozwiązania telemedyczne. Oszczędzić można także na rozwoju punktów konsultacyjnych w istniejących już punktach, jak apteki, drogerie, sieci handlowe itp. Potrzebne są także systemy i digitalizacja danych. I na koniec rozwój biotechnologii.

6.     Zwiększenie efektywności operacyjnej podmiotów

Ten sektor wymaga zmian głównie zarządczych. Narzędzia zarządcze dające szansę na poprawę efektywności operacyjnej i kosztowej, to przede wszystkim centralizacja funkcji zakupowych, wsparcia i optymalizacja procesów, ale także wprowadzenie wynagrodzeń uzależnionych od realizacji celów. Poprawę także można osiągnąć dzięki konsolidacji wsparcia jednostek.

7.     Opieka długoterminowa

W ciągu najbliższych 20 lat w Polsce będzie o ok. 3 mln seniorów 65+ więcej, czyli ok. 8,5 mln osób. Rośnie zatem popyt na usługi długoterminowe. A w Polsce jest szczególnie dynamiczny wzrost w porównaniu do innych krajów UE. Ale za tym idzie zwiększona liczba zachorowań na choroby przewlekłe. I tu pojawia się szansa wykorzystania potencjału pacjentów zagranicznych, bo dużo niższe ceny, dobra jakość usług powinny spowodować, że Polska może stać się „zagłębiem” dla emerytów z Europy.

8.     Rozwój turystyki medycznej

W związku z poprzednim trendem należy usprawnić i wykorzystać nasz potencjał medycyny specjalistycznej. Turystyka medyczna w Europie rozwija się w tempie 12-15 proc. rocznie. Do Polski z zagranicy przyjeżdża 400 tys. pacjentów rocznie. Wartość rynku szpitalnego pacjentów zagranicznych w Europie Środkowo-Wschodniej szacuje się  na ok. 400 mln zł, co daje ok 26,5 tysięcy  pacjentów szpitalnych rocznie, z czego ok 6-8 tysięcy przypada na Polskę. Rozwój turystyki  medycznej w Polsce w zakresie tych dziedzin wymaga kapitału i właściwej strategii pozyskiwania pacjentów – rekomenduje raport.

9.     Partnerstwo państwa i sektora prywatnego

Ten sektor już dominuje w świadczeniach poz, opiece ambulatoryjnej, długoterminowej i uzdrowiskowej. Ale szpitale wciąż pozostają domeną publicznych świadczeniodawców. Rola państwa nadal powinna być istotna, ale rentowność uzyskuje się wtedy, gdy daje się możliwość udziałowi prywatnemu tak, by jego kapitał angażował się w poszczególne segmenty systemu. Należy, zdaniem autorów raportu, wypracować system partnerstwa państwa z inwestorami prywatnymi  w ochronie zdrowia, ponieważ przyniesie  to korzyści wszystkim. Tymczasem analizy wskazują,  że obecnie kapitał prywatny niechętnie i z dużą  ostrożnością podchodzi do naszego rynku. W przypadku  braku otwartości na reformy z udziałem kapitału  prywatnego ten trend może się pogłębiać.  W najbliższych latach jedyne transakcje mogą dotyczyć próby sprzedaży podmiotów ochrony zdrowia przez właścicieli, którzy stracili wiarę  na dalszą możliwość rozwoju biznesu – przestrzega raport.

Raport PwC dostępny pod linkiem.

Janusz Maciejowski

Źródło: PwC

Dziękujemy! Twój komentarz został pomyślnie dodany i oczekuje na moderację.

Dodaj komentarz

Przeładuj