Demencja starcza obniża jakość życia i generuje wysokie koszty dla państwa

13 Czerwca 2018, 12:41 senior szpital

Demencja starcza jest globalnym problemem, który nie tylko odbija się na jakości życia obywateli, ale także na budżetach państw. Wśród państw członkowskich Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD), na tę przypadłość w 2017 r. chorowało 19 mln osób.

 

Tylko w 2018 r., koszt jaki ponoszą państwa z powodu walki z demencją oszacowano na blisko 1 bilion dolarów.  Według statystyk, w 2050 r. demencją zmagać się będzie 41 mln osób.

W Polsce blisko 10 na 1000 obywateli (ze wszystkich grup wiekowych) zmaga się z problemem demencji. Do 2037 prognozuje się wzrost tej liczby o ponad 50 proc.

Demencja starcza dotyka znacznie szerszą grupę osób

Nie można jednak zapomnieć, że problem demencji nie dotyka tylko i wyłącznie osób w wieku 50+. Chorobą „dotknięci” są również bliscy osób z chorobą starczą. Rodzina i przyjaciele są często zaangażowani w opiekę nad taką osobą. Osoby z demencją starczą poza zanikiem pamięci narażeni są na zapadnięcie w depresję, przeżywanie stanów lękowych oraz ogólnym pogorszeniem stanu zdrowia psychicznego. Taka osoba potrzebuje wówczas opieki neurologa, psychologa, a niekiedy pełnoetatowej prywatnej opieki.

Osoby bliskie, zapewniające opiekę osobom z demencją, często zaniedbują pełnione przez nich obowiązki w swoich miejscach pracy. Wówczas zwiększający się poziom stresu oraz natłok obowiązków znacząco wpływa nie tylko na ich życie prywatne, ale także zawodowe.

Urlopy „opiekuńcze” to za mało

25 spośród 35 krajów OECD, prowadzi politykę obniżającą poziom stresu wśród wcześniej wspomnianych grup opiekuńczych. Zgodnie z zaleceniami specjalistów, w tych krajach, pracownicy mają ustawową możliwość dodatkowych dni urlopu do wykorzystania w celu opieki nad bliskim.  19 krajów, zapewnia pracownikowi płatny urlop opiekuńczy. Jednocześnie raport stwierdza, że takie działania są niewystarczające z powodu narastającego stresu względem czasu poświęconego na opiekę.

Eksperci wskazują, że standardem powinny być świadczenia opiekuńcze, które pozwalają na „krótką przerwę” od opieki nad potrzebującymi bliskimi. Dzięki temu, osoby pośrednio dotknięte tym schorzeniem, miałyby więcej czasu, aby skupić się na własnych potrzebach. Przykładem może być Szwajcarski system opieki, który oferuje odbiór osoby potrzebującej opieki w dzień poprzedni, przewóz do ośrodka oraz następnego dnia przewóz tej osoby z powrotem.

Lepsza edukacja i opieka nad osobami w celu zwiększenia wskaźników jakości życia

Szacuje się, że wciąż tysiące osób z demencją żyje bez dostępu do leków oraz opieki potrzebnej do życia na odpowiednim poziomie z powodu niezdiagnozowanej przypadłości. Raport wskazuje, że należy poświęcić więcej czasu na edukację w tym zakresie wśród lekarzy oraz samych osób z demencją i ich bliskich.

Stymulowanie pamięci, wsparcie medykamentami oraz odpowiednie techniki opieki nad osobami z demencją, znacząco wpłyną na jakość życia osób chorych oraz ich bliskich. Stworzenie odpowiednich środków specjalizujących się właśnie w leczeniu osób z demencją, odpowiednie programy socjalno-opiekuńcze i szersza świadomość społeczeństwa w przyszłości może w znacznym stopniu wpłynąć na poziom jakości życia grup osób dotkniętych tym schorzeniem.

JK

Pełen raport dostępny: tutaj

Polecamy również:

Dziękujemy! Twój komentarz został pomyślnie dodany i oczekuje na moderację.

Dodaj komentarz