Jak Litwa dokonała zmian w opiece kardiologicznej

14 Lipca 2016, 11:04

Długi czas oczekiwania na wizytę u specjalistów, słaba koordynacja pomiędzy lekarzami rodzinnymi, a szpitalami, powielanie testów laboratoryjnych, jeden z najwyższych wskaźników umieralności na choroby układu krążenia w Europie - to nie jedyne wyzwania, z którymi borykała się Litwa w ciągu ostatnich 20 lat. Najtrudniejszą sytuację odnotowano zwłaszcza we wschodnim regionie kraju, gdzie śmiertelność z powodu chorób serca i udaru mózgu była najwyższa - głównie wśród kobiet i mężczyzn w średnim wieku i spoza dużych miast. 

Litewscy pacjenci doświadczyli wielu problemów w zakresie dostępu do opieki zdrowotnej, które wynikały z niewłaściwego sposobu jej organizacji i koordynacji. Specjalistycznych ośrodków kardiologicznych było za dużo, natomiast szpitali regionalnych za mało, szczególnie na obszarach wiejskich. W rezultacie, pacjenci otrzymywali zazwyczaj pomoc u lekarzy specjalistów - nawet w rutynowych kwestiach - odciągając uwagę od tradycyjnej roli, jaką odgrywa podstawowa opieka zdrowotna. W rezultacie, lekarze rodzinni i pracownicy służby zdrowia odnieśli porażkę w budowaniu sieci współpracy oraz wymianie informacji.

Chcąc to zmienić, pracownicy służby zdrowia z Wileńskiego Szpitala Uniwersyteckiego Santariskiu Klinikos i placówek medycznych ze wschodniego regionu kraju, we współpracy z rządem litewskim - w ramach europejskich funduszy strukturalnych - wdrożyli w 2004 roku - wschodnio-litewski program kardiologiczny – ELCP (ang. Eastern Lithuania Cardiology Project). Miał on na celu dokonanie zmian w realizowaniu świadczeń kardiologicznych poprzez zerwanie z dotychczasowym systemem opieki zdrowotnej i wyrównanie szans w dostępie do usług pomiędzy obszarami miejskimi i wiejskimi. Zwiększenie roli podstawowej opieki zdrowotnej oraz zwiększenie koordynacji usług medycznych okazały się kluczem do zmniejszenia zapotrzebowania na konsultacje ambulatoryjne oraz hospitalizacje. Zmodernizowanie systemu skierowań lekarskich wpłynęło na poprawę systemu przepływu pacjentów pomiędzy podmiotami leczniczymi na terenie kraju. Przyczyniło się to do przesunięcia udzielania świadczeń kardiologicznych do szpitali regionalnych i lokalnych klinik. W rezultacie prowadzonych szkoleń, pacjenci zostali nauczeni zarządzania swoim procesem chorobowym umożliwiono im dostęp do dokumentacji medycznej, wpływając tym samym na zwiększenie świadomości zdrowotnej i pewność, że ich świadczeniodawcy będą dla nich dostępni, kiedy zajdzie taka potrzeba.

W wyniku prowadzonego programu, udało się zwiększyć dostępność świadczeniodawców o 45%, przy czym, największy wzrost zanotowano w podmiotach leczniczych zlokalizowanych poza stolicą Litwy. Ponadto, na tym samym obszarze, wzrosły o 26% świadczenia usług ambulatoryjnych w szpitalach. Największym sukcesem okazał się spadek wskaźnika śmiertelności z powodu zawału serca i udaru mózgu, tym samym przyczyniając się do wzmocnienia profilaktyki w zakresie występowania czynników ryzyka, takich jak: wysokie ciśnienie krwi, wysoki poziom cholesterolu i cukrzycy.

Przykład Litwy pokazuje, jak zintegrowany i skoncentrowany sposób dostarczania usług zdrowotnych może odnieść sukcesy zarówno w ratowaniu pacjentów, jak i podnoszeniu efektywności całego systemu ochrony zdrowia. W opracowanym przez Światową Organizację Zdrowia dokumencie pt. „Framework on integrated people-centred health services” przyjętym przez 194 państwa członkowskie WHO podczas Światowego Zgromadzeniu Zdrowia w maju b.r., określono 5 strategii, które państwa mogą realizować w celu zapewnienia obywatelom równego dostępu do wysokiej jakości usług zdrowotnych realizowanych zgonie z ich potrzebą. Dr Hernan Montenegro - Koordynator WHO Services Organization and Clinical Interventions powiedział, że należy koncentrować się na potrzebach ludzi, a nie na poszczególnych chorobach oraz poprawić koordynację systemu opieki zdrowotnej, która skupiona powinna być na działaniach z zakresu opieki zdrowotnej w tym na programach profilaktycznych.

W Polsce zgony z powodu chorób układu krążenia stanowią 50 proc. wszystkich zgonów, a wycena procedur związanych z ostrą niewydolnością serca jest dramatycznie niska. Od kilku miesiący toczy się spór o wyceny procedur medycznych dla kardiologii. Środowisko medyczne obawia się, że tak drastyczne zmiany zmniejszą dostępność do zabiegów i zwiększą kolejki, co przełoży się na wzrost śmiertelności pacjentów kardiologicznych, a nawet na bankructwa szpitali. Zmiany w opiece kardiologicznej w Polsce obecnie skupiają się głównie na propozycji Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego, które przedstawiło projekt Kardiologia 2017+. Jest on odpowiedzią środowiska na zmiany w wycenach zaproponowane przez Agencję Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji  oraz Narodowy Fundusz Zdrowia. 

Małgorzata Wojdowska

Źródło: who

Dziękujemy! Twój komentarz został pomyślnie dodany i oczekuje na moderację.

Dodaj komentarz