Trybunał Sprawiedliwości UE o formach zatrudniania w zdrowiu

28 Września 2016, 15:41

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł, że zawieranie umów na czas określony nie może być traktowane jako recepta na niedobory kadrowe w ochronie zdrowia i jest niezgodne z prawem UE. Trybunał uznał jednocześnie, że kraje członkowskie nie mogą dowolnie interpretować przepisów, które nakazują, by takie umowy miały charakter tymczasowy.

Zawieranie takich umów może być uzasadnione wyłącznie koniecznością zaspokojenia tymczasowego zapotrzebowania na personel - orzekł Europejski Trybunał Sprawiedliwości w sprawie hiszpańskiej pielęgniarki przeciwko szpitalowi uniwersyteckiemu w Madrycie.

María Elena Pérez López była zatrudniona jako pielęgniarka w tym szpitalu od 5 lutego 2009 r. do 31 lipca 2009 r. Po tym okresie pracowała na umowach na czas określony do roku 2013. Jej powołanie miało na celu „świadczenie określonych prac o charakterze tymczasowym, koniunkturalnym lub nadzwyczajnym" - jak wskazywał szpital. W tym przypadku jej stosunek pracy przedłużano aż siedem razy i to w oparciu ten sam schemat prawny. Za każdym razem w drodze identycznie sformułowanej umowy o pracę na czas określony. W marcu 2013 r. jej stosunek pracy został rozwiązany. Pielęgniarka wniosła skargę, w której nie zgadzała się z decyzją pracodawcy twierdząc, że wszystkie kolejne powołania w rzeczywistości nie służyły zaspokojeniu koniunkturalnych czy nadzwyczajnych potrzeb w zakresie świadczenia usług zdrowotnych, lecz odpowiadały stałej działalności.

Sąd administracyjny w Madrycie zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości z pytaniem, czy hiszpańskie uregulowanie jest niezgodne z prawem UE. Trybunał orzekł, że prawo Unii sprzeciwia się takim przepisom krajowym, które pozwalają na ponowne zawieranie umów na czas określony służących zaspokojeniu tymczasowego zapotrzebowania na personel w sytuacji, gdy w rzeczywistości zapotrzebowanie to ma charakter stały. I wskazał, że państwa członkowskie zobowiązane są przy zawieraniu tego typu umów do spełnienia co najmniej jednego z warunków: obiektywnych powodów uzasadniających ponowne zawieranie umów na czas określony, maksymalnego łącznego czasu trwania tych umów, liczby ponownie zawieranych umów. Kolejne powołania M.E. Pérez López nie wydawały się zaspokajać tymczasowego zapotrzebowania pracodawcy. Zawieranie kolejnych umów na czas określony pozbawiło ją stabilności zatrudnienia, przy czym nie ona jedna znalazła się w takiej sytuacji, zważywszy na strukturalny deficyt personelu urzędniczego w madryckim systemie ochrony zdrowia - stwierdził Trybunał.

 

JMac.

Źródło: Rzeczpospolita

 

Dziękujemy! Twój komentarz został pomyślnie dodany i oczekuje na moderację.

Dodaj komentarz