Senat przyjął ustawę o minimalnych wynagrodzeniach z poprawkami

11 Czerwca 2021, 9:00 SENAT

Senat przyjął ustawę o minimalnych wynagrodzeniach w ochronie zdrowia z poprawkami wniesionymi przez senatorów z senackiej komisji zdrowia. Poprawki te zakładają m.in. podniesienie współczynników dla wszystkich grup zawodowych. Teraz ustawa wróci do Sejmu.

Głosowanie poprzedziła debata senatorów, podczas której senatorowie opozycji przekonywali, że bez podniesienia płac kadry "odpłyną" z systemu ochrony zdrowia. W Senacie debata o noweli dot. minimalnych płac w ochronie zdrowia Z kolei wiceminister zdrowia Maciej Miłkowski bronił nowelizacji, przekonując, że gwarantuje podwyżki każdej z grup. Podkreślał też, że koszt ustawy to 8 mld zł rocznie, a poprawki senackiej komisji oznaczałyby wydatki na poziomie kilkunastu miliardów zł bez wskazania źródła finansowania.

Ustawa została uchwalona przez Sejm pod koniec maja. Nowela ustawy o płacy minimalnej w ochronie zdrowia uchwalona Odrzucone wówczas zostały zgłaszane przez opozycję poprawki dot. podwyższenia współczynników dla różnych grup pracowników ochrony zdrowia.

Poprawki, które w czwartek przyjął Senat zakładają m.in. podniesienie współczynników pracy, przez które ma być mnożone średnie wynagrodzenie w gospodarce za poprzedni rok, aby wyliczyć minimalne wynagrodzenie dla poszczególnych grup zawodowych.

 

Jakie współczynniki pracy?

Jedna z poprawek przewiduje, że lekarz albo lekarz dentysta, który uzyskał specjalizację drugiego stopnia lub tytuł specjalisty w określonej dziedzinie medycyny będzie miał współczynnik 1,7, lekarz albo lekarz dentysta, który uzyskał specjalizację pierwszego stopnia w określonej dziedzinie medycyny - 1,4, lekarz albo lekarz dentysta, bez specjalizacji - 1,2,  lekarz stażysta - 1; farmaceuta, fizjoterapeuta, diagnosta laboratoryjny albo inny pracownik wykonujący zawód medyczny inny niż określony w lp. 1–4, wymagający wyższego wykształcenia i specjalizacji- 1,2; Farmaceuta, fizjoterapeuta, diagnosta laboratoryjny albo inny pracownik wykonujący zawód medyczny inny niż określony w lp. 1–5 albo pracownik działalności podstawowej, inny niż pracownik wykonujący zawód medyczny, wymagający wyższego wykształcenia, bez specjalizacji - 1; pielęgniarka z tytułem zawodowym magister pielęgniarstwa albo położna z tytułem zawodowym magister położnictwa, która uzyskała tytuł specjalisty w dziedzinie pielęgniarstwa lub dziedzinie mającej zastosowanie w ochronie zdrowia - 1,2; Pielęgniarka albo położna, która uzyskała tytuł specjalisty w dziedzinie pielęgniarstwa lub dziedzinie mającej zastosowanie w ochronie zdrowia, albo pielęgniarka z tytułem zawodowym magister pielęgniarstwa albo położna z tytułem zawodowym magister położnictwa - 1,1; pielęgniarka z tytułem zawodowym licencjat pielęgniarstwa albo położna z tytułem zawodowym licencjat położnictwa - 1; pielęgniarka albo położna inna niż określona w lp. 7–9, która nie posiada tytułu specjalisty w dziedzinie pielęgniarstwa lub dziedzinie mającej zastosowanie w ochronie zdrowia - 0,9; fizjoterapeuta albo inny pracownik wykonujący zawód medyczny inny niż określony w lp. 1–10 albo pracownik działalności podstawowej, inny niż pracownik wykonujący zawód medyczny, wymagający średniego wykształcenia - 0,9; pracownik działalności podstawowej, inny niż pracownik wykonujący zawód medyczny, inny niż określony w lp. 6 i 11 - 0,65; Ratownik medyczny z tytułem zawodowym licencjat ratownictwa medycznego r. - 1,1, ratownik medyczny- 0,9.

Druga z poprawek zakłada, że w przypadku, gdy pracownik podniesie kwalifikacje, podmiot medyczny jest zobowiązany przeliczyć współczynnik pracy od kolejnego miesiąca od udokumentowania podniesienia kwalifikacji. Trzecia poprawka ma charakter porządkujący.

Senatorowie jednogłośnie (98 głosów za) poparli przyjęcie ustawy z poprawkami.

Dziękujemy! Twój komentarz został pomyślnie dodany i oczekuje na moderację.

Dodaj komentarz