Studenci zdrowia publicznego jako liderzy cyfrowej transformacji ochrony zdrowia

Transformacja cyfrowa ochrony zdrowia potrzebuje nie tylko technologii, ale także ludzi, którzy rozumieją zdrowie, system i dane. Raport „Academia2Business. Projekty, patenty i wdrożenia UMW’25” pokazuje, że Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu rozwija właśnie taki model innowacji: oparty na łączeniu wiedzy medycznej, kompetencji cyfrowych i myślenia wdrożeniowego.

O innowacjach w ochronie zdrowia często mówi się językiem technologii: sztucznej inteligencji, aplikacji, systemów wspierających decyzje kliniczne, cyfrowych narzędzi edukacyjnych i rozwiązań medtech. Raport Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu pokazuje jednak, że sama technologia nie wystarcza. Jej wartość zależy od tego, czy odpowiada na realny problem kliniczny, organizacyjny albo edukacyjny.

W 2025 roku UMW rozwijał projekty obejmujące medycynę, farmację, biomedycynę i nowe technologie w ochronie zdrowia. Uczelnia zdobyła środki Agencji Badań Medycznych dla trzech z pięciu aplikowanych projektów o wysokim potencjale wdrożeniowym. Raport pokazuje także wzrost aktywności patentowej: 15 nowych zgłoszeń patentowych, czyli 2,5 razy więcej niż rok wcześniej, oraz 17 patentów przyznanych zespołom UMW przez Urząd Patentowy RP.

Ochrona zdrowia potrzebuje dziś nie tylko lekarzy, informatyków i menedżerów projektów. Potrzebuje ludzi, którzy rozumieją, że dane nie są abstrakcyjnym zasobem technologicznym, ale częścią ścieżki pacjenta, organizacji świadczeń, profilaktyki, jakości opieki i decyzji publicznych.

Studenci zdrowia publicznego są kształceni właśnie na styku tych obszarów. Uczą się patrzeć na zdrowie nie tylko przez pryzmat pojedynczej interwencji medycznej, ale także populacji, ryzyka, organizacji systemu, nierówności zdrowotnych, komunikacji i polityki zdrowotnej. W transformacji cyfrowej to może być przewaga, bo cyfryzacja ochrony zdrowia rzadko zawodzi wyłącznie z powodów technologicznych. Częściej problemem jest brak zrozumienia, jak dana technologia ma działać w realnym systemie.

W części poświęconej innowacjom tworzonym przez studentów UMW wskazuje m.in. na projekt wirtualnej biblioteki anatomicznej, rozwijany przez studentów Koła Naukowego Anatomii Prawidłowej. Trójwymiarowe modele narządów, tworzone metodą fotogrametrii, mają wspierać przyszłych lekarzy w nauce i przygotowaniu do praktyki klinicznej.

Raport opisuje także inicjatywę studentek z Wydziału Nauk o Zdrowiu, które podczas kursu na UMW zaprezentowały rozwiązanie technologiczne wspierające służby medyczne w sytuacjach krytycznych. To przykład myślenia o technologii nie jako celu samym w sobie, ale jako narzędziu, które ma pomóc w decyzji, organizacji działania i bezpieczeństwie pacjenta.

Takie projekty są ważne także dlatego, że pokazują zmianę w edukacji medycznej. Student nie jest już wyłącznie odbiorcą wiedzy. Coraz częściej staje się współtwórcą rozwiązań, które mogą odpowiadać na realne potrzeby systemu ochrony zdrowia.

Raport „Academia2Business” pokazuje też, jak ważna jest infrastruktura wspierająca innowacje. Centrum Transferu Technologii UMW pomaga studentom i naukowcom w dalszym rozwoju oraz komercjalizacji projektów. To istotne, bo w ochronie zdrowia sam pomysł rzadko wystarcza. Potrzebna jest walidacja, ochrona własności intelektualnej, ocena potencjału wdrożeniowego, rozmowa z partnerami klinicznymi i biznesowymi oraz zrozumienie regulacji.

Widać to także w innych projektach opisanych w raporcie. Kid AID, czyli multimodalny system nieinwazyjnej oceny stanu ogólnego dziecka wspierający triage medyczny, został wyróżniony w konkursie „Polski Produkt Przyszłości”. LekRaport ma wspierać farmaceutów w identyfikacji problemów terapeutycznych, adherencji pacjentów i analizie potencjalnych działań niepożądanych leków. Custom-med odpowiada na potrzebę krótkich, interaktywnych modułów wiedzy medycznej dla lekarzy, studentów i innych profesjonalistów ochrony zdrowia.

Każdy z tych przykładów pokazuje tę samą logikę: innowacja medyczna ma sens wtedy, gdy poprawia decyzję, bezpieczeństwo, edukację albo organizację opieki.

Jeśli firmy szukają partnerów w środowisku medycznym, nie powinny patrzeć wyłącznie na kompetencje technologiczne albo kliniczne. Coraz większą wartość będą mieć osoby i zespoły, które potrafią tłumaczyć potrzeby systemu na język produktu, danych, wdrożenia i mierzalnego efektu.

Tu właśnie pojawia się rola studentów zdrowia publicznego i szerzej: osób kształconych w obszarze zdrowia, organizacji systemu i analizy danych. Mogą być pomostem między uczelnią, kliniką, administracją publiczną, pacjentem i firmą technologiczną. Ich kompetencje mogą polegać na czymś równie ważnym: rozumieniu, jakie dane są potrzebne, co oznaczają, kto może z nich korzystać, jak wpływają na decyzję kliniczną i jak nie zgubić pacjenta w cyfrowym procesie.

Transformacja cyfrowa ochrony zdrowia nie będzie udana, jeśli będzie projektowana wyłącznie przez technologię. Musi być projektowana przez ludzi, którzy rozumieją zdrowie, system i konsekwencje decyzji podejmowanych na podstawie danych.